خوب باشیم

بگذار برایت چای بریزم

امروز به شکل غریبی خوبی

صدایت نقشی زیباست بر جامهای مغربی

و گلوبندت چون کودکی بازی میکند زیر آیینهها…

و جرعهای آب از لب گلدان مینوشد

بگذار برایت چای بیاورم،

راستی گفتم که دوستت دارم؟

گفتم که از آمدنت چقدر خوشحالم؟

حضورت شادیبخش است مثل حضور شعر

و حضور قایقها و خاطرات دور...

شب های شعرخوانی من...